هدف پژوهش حاضر، تبیین پیوند میان مدیریت ریسک و فناوری‌های نوین با نقش واسطه‌ای یادگیری سازمانی در استانداری آذربایجان شرقی است. استانداری‌ها به‌عنوان نهادهای حاکمیتی، با محیطی پویا، پیچیده و سرشار از ریسک‌های اداری، فناورانه، اجتماعی و عملیاتی مواجه‌اند؛ ازاین‌رو بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و تقویت یادگیری سازمانی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای نظام مدیریت ریسک ایفا کند. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری شامل کارکنان استانداری آذربایجان شرقی بوده و نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند انجام گرفته است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد در سه حوزه مدیریت ریسک، فناوری‌های نوین و یادگیری سازمانی بود که پایایی آن با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن با تحلیل عاملی تأییدی مورد تأیید قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی با نرم‌افزار SmartPLS استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد که فناوری‌های نوین تأثیر معناداری بر مدیریت ریسک دارند و یادگیری سازمانی در این رابطه نقش واسطه‌ای مؤثر ایفا می‌کند. همچنین نتایج بیانگر آن است که تقویت یادگیری سازمانی، توان سازمان را در بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و به‌کارگیری آن‌ها در فرآیندهای مدیریت ریسک (اجتناب، کاهش، انتقال و پذیرش ریسک) به شکل قابل‌توجهی افزایش می‌دهد. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود استانداری در کنار سرمایه‌گذاری بر فناوری، به توسعه ظرفیت‌های یادگیری سازمانی، مستندسازی تجربیات، آموزش کارکنان و یکپارچه‌سازی سامانه‌های اطلاعاتی توجه ویژه داشته باشد.