تحول دیجیتال در سال ‌های اخیر، هوش مصنوعی را از یک فناوری عمدتاً آزمایشگاهی به یکی از ابزارهای مؤثر در بازطراحی فرآیندهای سازمانی تبدیل کرده است. شرکت ‌های دولتی ایران، به دلیل هم ‌زمانی اهداف اقتصادی و عملیاتی با الزامات قانونی، حسابرسی، شفافیت، پاسخ‌ گویی و صیانت از منابع عمومی، محیطی متفاوت از بنگاه ‌های صرفاً خصوصی برای پذیرش این فناوری دارند. هدف این مقاله، بررسی ظرفیت هوش مصنوعی برای بهبود فرآیند های مالی شرکت‌ های دولتی ایران و ارائه چارچوبی عملی برای استقرار مسئولانه آن است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، مروری ـ تحلیلی است و بر گزارش ‌های معتبر بین ‌المللی، مطالعات علمی جدید در حسابداری و حسابرسی و منابع حرفه ‌ای و سیاستی ایران تکیه دارد. یافته‌ های تحلیلی نشان می‌دهد که بیشترین ظرفیت خلق ارزش در حوزه‌ هایی مانند پردازش هوشمند اسناد، اتوماسیون فرآیندهای تکراری، پیش‌بینی جریان نقدی، بودجه ‌ریزی و سناریو سازی، تحلیل بهای تمام ‌شده، مدیریت مطالبات و تعهدات، کشف ناهنجاری در معاملات، حسابرسی مبتنی بر داده، گزارشگری مدیریتی و تصمیم‌ سازی مالی قرار دارد. با این ‌حال، کیفیت و یکپارچگی داده، تعامل ‌پذیری سامانه‌ ها، امنیت سایبری، توضیح ‌پذیری مدل‌ ها، مسئولیت ‌پذیری، مهارت نیروی انسانی و نظارت انسانی، پیش ‌شرط‌ های اساسی تحقق این منافع هستند. نتیجه مقاله آن است که شرکت‌های دولتی نباید هوش مصنوعی را صرفاً به ‌عنوان یک نرم ‌افزار جدید خریداری کنند؛ بلکه باید آن را در چارچوب تحول مدیریت مالی و حکمرانی داده، با پروژه ‌های کوچک، قابل ‌اندازه‌گیری و کم ‌ریسک آغاز و پس از ارزیابی نتایج، به‌صورت مرحله ‌ای توسعه دهند.