با توجه به افزایش فزاینده تنش های ژئوپلیتیک جهانی و پیشرفت های شتابان در فناوری هوش مصنوعی، درک چگونگی شکل دهی این دو عامل به رفتار سرمایه گذاران، نوسانات بازار، کشف قیمت، نقدشوندگی و ریسک سیستمی، امری حیاتی برای ذینفعان بازار است. هدف اصلی این پژوهش، ارائه یک چارچوب مفهومی نوآورانه است که تعاملات پیچیده بین ریسک ژئوپلیتیک، نااطمینانی اقتصادی-اطلاعاتی، رفتار سرمایه گذاران و کاربرد هوش مصنوعی و معاملات الگوریتمی را در بازارهای مالی تبیین کند. نتایج مرور ادبیات تحلیلی و انتقادی و بررسی پژوهش های صورت گرفته در زمینه متغیرهای تحقیق نشان می دهد که ریسک ژئوپلیتیک از طریق افزایش ناامنی و تأثیر بر ادراک سرمایه گذاران، منجر به نوسانات بیشتر، تغییر در استراتژیهای معاملاتی و ریسک سرایت میشود. همزمان، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین با توانایی پردازش حجم عظیم داده، شناسایی الگوهای پیچیده و اجرای معاملات در مقیاس بالا، به ابزاری کلیدی برای مدیریت ریسک، بهینه سازی پرتفوی و حتی پتانسیل تأثیرگذاری بر کشف قیمت و نقدشوندگی تبدیل شده اند. چارچوب مفهومی پیشنهادی، نقش تعدیل گر و میانجی هوش مصنوعی را در رابطه بین ریسک ژئوپلیتیک و پیامدهای بازار با در نظر گرفتن رفتار سرمایه گذاران برجسته میسازد. این پژوهش دلالت های نظری، مدیریتی و سیاستی مهمی را برای سرمایه گذاران، نهادهای ناظر، مدیران مالی و بازارهای نوظهور، از جمله بازار سرمایه ایران، فراهم می آورد.