پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین قابلیت‌های پویا و عملکرد رقابتی شرکت با نقش میانجی نوآوری باز در شرکت‌های دانش‌بنیان استان مازندران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه شرکت‌های دانش‌بنیان فعال در استان مازندران تشکیل می‌دهند و واحد تحلیل در این تحقیق، مدیران و کارشناسان آگاه به وضعیت راهبردی، نوآورانه و عملکردی شرکت‌ها هستند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد بوده است که روایی آن از طریق روایی محتوایی و روایی سازه و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تأیید قرار گرفت. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد و برای آزمون فرضیه‌های پژوهش و بررسی روابط بین متغیرها، مدل‌یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SmartPLS به کار گرفته شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که قابلیت‌های پویا تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری باز و عملکرد رقابتی شرکت دارند. همچنین، نوآوری باز نیز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد رقابتی شرکت‌های دانش‌بنیان دارد. نتایج همچنین بیانگر آن است که نوآوری باز در رابطه بین قابلیت‌های پویا و عملکرد رقابتی شرکت نقش میانجی معناداری ایفا می‌کند؛ به این معنا که شرکت‌هایی که از قابلیت‌های پویای بالاتری برخوردارند، از طریق توسعه و تقویت نوآوری باز، می‌توانند عملکرد رقابتی خود را بهبود بخشند. در مجموع، نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه هم‌زمان به قابلیت‌های پویا و نوآوری باز به‌عنوان دو عامل کلیدی در ارتقای عملکرد رقابتی شرکت‌های دانش‌بنیان تأکید دارد و می‌تواند راهنمایی مؤثر برای مدیران این شرکت‌ها در جهت افزایش انعطاف‌پذیری، بهره‌گیری از فرصت‌های محیطی و تقویت مزیت رقابتی باشد.