پذیرش فناوری هوش مصنوعی در تصمیمات مالی مدیران حسابداری به دلیل مزایای بالقوه آن در بهبود دقت، سرعت و کارایی، از اهمیت بالایی برخوردار است. با این حال، عوامل مؤثر بر پذیرش این فناوری در بافتار سازمان‌های ایرانی به ویژه شرکت‌های استان البرز به طور کامل شناسایی نشده است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سودمندی درک شده، سهولت استفاده درک شده و رضایت کاربران بر قصد رفتاری و تأثیر قصد رفتاری بر استفاده واقعی از هوش مصنوعی در تصمیمات مالی مدیران حسابداری شرکت‌های استان البرز انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع پیمایشی و همبستگی می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه مدیران حسابداری شرکت‌های استان البرز بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۲۶۵ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد داوتاس و دیامانتاپلوس (۲۰۱۷)، جمال و شرف‌الدین (۲۰۱۴) و وسلز و درنان (۲۰۱۰) بود. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار Smart PLS3 انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که سودمندی درک شده، سهولت استفاده درک شده و رضایت کاربران تأثیر مثبت و معناداری بر قصد رفتاری مدیران دارند. همچنین قصد رفتاری تأثیر مثبت و معناداری بر استفاده واقعی از هوش مصنوعی دارد. مدل تحقیق توانست درصد قابل توجهی از واریانس قصد رفتاری و استفاده واقعی را تبیین کند. بر اساس نتایج، به مدیران شرکت‌ها توصیه می‌شود با برگزاری دوره‌های آموزشی برای افزایش درک سودمندی هوش مصنوعی، بهبود رابط کاربری برای سهولت استفاده و ایجاد سازوکارهای بازخورد برای افزایش رضایت کاربران، زمینه را برای پذیرش گسترده‌تر این فناوری فراهم آورند. پژوهش‌های آتی می‌توانند با لحاظ متغیرهای تعدیل‌گر و استفاده از روش‌های طولی، درک عمیق‌تری از فرآیند پذیرش هوش مصنوعی در حوزه مالی ارائه دهند.