این پژوهش به بررسی کارایی مدیریت سرمایه در گردش، توانایی مدیریت و عملکرد شرکت می‌پردازد. توانایی مدیریتی به ظرفیت یک مدیر برای تصمیم‌گیری موثر و دستیابی به نتایج مثبت برای سازمان خود اشاره دارد. این یک ساختار چند بعدی است که شامل مهارت‌ها، دانش و شایستگی‌های مختلفی از جمله تفکر استراتژیک، حل مشکلات، ارتباطات، رهبری و هوش هیجانی است. مدیری با توانایی بالا احتمالاً در دستیابی به اهداف سازمانی و بهبود عملکرد کلی شرکت مؤثرتر است. بر این اساس، پژوهش حاضر درصدد است به بررسی کارایی مدیریت سرمایه در گردش، توانایی مدیریت و عملکرد شرکت بپردازد. برای نیل به هدف پژوهش، از اطلاعات مالی 163 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی ابتدای سال 1393 تا پایان سال 1403 و برای آزمون فرضیه‌ پژوهش از روش رگرسیون چندمتغیره و داده‌های ترکیبی استفاده شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که توانایی مدیریت توانسته است کارایی سرمایه در گردش را افزایش دهد. زیرا یافته‌ها بیانگر تأثیر مثبت و معنادار توانایی مدیریت بر کارایی سرمایه در گردش است. بر اساس این یافته‌ها می‌توان گفت که مدیران توانمندتر می‌توانند سرمایه در گردش را کارآمدتر مدیریت کنند. یافته‌ها نشان می‌دهد که کارایی سرمایه در گردش تأثیر مثبتی بر عملکرد شرکت‌ها داشته است. این یافته‌ها بیانگر نقش مثبت کارایی سرمایه در گردش است. بنابراین، می‌توان گفت که توانایی مدیران از طریق افزایش سرمایه در گردش، منجر به عملکرد شرکت‌ها شده است. به صورت خلاصه می‌توان بیان کرد که سرمایه در گردش موثر عملکرد شرکت را افزایش می‌دهد.