پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل اثرگذار بر تمایل به استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی در واحدهای مدیریت بحران شهرداری تبریز انجام شده است. با توجه به نقش حیاتی سیستم‌های اطلاعاتی در تصمیم‌گیری سریع، هماهنگی بین‌بخشی و مدیریت اثربخش شرایط بحرانی، شناسایی عوامل مؤثر بر پذیرش و استفاده از این سیستم‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. چارچوب نظری پژوهش بر مبنای مدل‌های پذیرش فناوری و نظریه‌های مرتبط با کیفیت اطلاعات و رضایت کاربر تدوین گردید. در این راستا، متغیرهای قابلیت دسترسی به اطلاعات، به‌موقع بودن اطلاعات و مرتبط بودن اطلاعات به‌عنوان عوامل پیش‌بین، و کاربرد درک‌شده، ارزش گروهی مورد انتظار و رضایت کاربران به‌عنوان متغیرهای میانجی در نظر گرفته شدند و تأثیر آنها بر قصد استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل کارکنان، کارشناسان و مدیران فعال در واحدهای مدیریت بحران شهرداری تبریز بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد مبتنی بر طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت بود. برای تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از مدل‌یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار LISREL بهره گرفته شد. نتایج تحلیل نشان داد که قابلیت دسترسی، به‌موقع بودن و مرتبط بودن اطلاعات تأثیر مثبت و معناداری بر کاربرد درک‌شده و ارزش گروهی مورد انتظار دارند. همچنین کاربرد درک‌شده و ارزش گروهی مورد انتظار به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق رضایت کاربران، بر قصد استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی تأثیر مثبت دارند. علاوه بر این، رضایت کاربران نقش معناداری در تقویت تمایل به استفاده از سیستم‌ها ایفا می‌کند. شاخص‌های برازندگی نیز حاکی از برازش مناسب مدل پژوهش با داده‌های تجربی بود.