گسترش چالش‌های زیست‌محیطی و افزایش فشار بر منابع مالی مدیریت شهری، ضرورت بازنگری در شیوه‌های سنتی شناسایی، اندازه‌گیری و کنترل هزینه‌های شهرداری‌ها را افزایش داده است. حسابداری سبز شهری با فراهم‌کردن اطلاعات مالی و زیست‌محیطی مرتبط، می‌تواند مبنایی برای شناسایی هزینه‌های زیست‌محیطی، کنترل مصرف منابع، بهبود تخصیص منابع و حمایت از تصمیم‌گیری‌های پایدار در شهرداری‌ها باشد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش حسابداری سبز شهری در مدیریت هزینه‌ها و تحقق توسعه پایدار شهرداری‌ها است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی–تحلیلی و از نوع مطالعات علمی–مروری است. داده‌های پژوهش به شیوه کتابخانه‌ای و اسنادی و از طریق بررسی کتاب‌ها، مقالات علمی و پژوهشی، گزارش‌ها، اسناد و مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با حسابداری سبز، مدیریت هزینه و توسعه پایدار شهری گردآوری شده است. تحلیل اطلاعات با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و استدلالی انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که حسابداری سبز از طریق شناسایی و تفکیک هزینه‌های زیست‌محیطی، ارتقای شفافیت اطلاعات، بهبود کنترل هزینه‌ها، حمایت از تخصیص بهینه منابع و تقویت تصمیم‌گیری مبتنی بر اطلاعات، ظرفیت قابل‌توجهی برای بهبود مدیریت مالی شهرداری‌ها دارد. همچنین، به‌کارگیری اطلاعات حسابداری سبز می‌تواند زمینه توجه هم‌زمان به ابعاد اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی عملکرد شهری را تقویت کرده و در راستای تحقق توسعه پایدار شهری قرار گیرد. با این حال، نبود استانداردهای یکپارچه حسابداری سبز، محدودیت اطلاعات زیست‌محیطی و تفاوت ساختار مالی و مدیریتی شهرداری‌ها از جمله موانع مهم در توسعه این رویکرد محسوب می‌شود. بر اساس نتایج، استقرار نظام منسجم حسابداری سبز و پیوند آن با بودجه‌ریزی و گزارشگری شهری می‌تواند به‌عنوان یکی از رویکردهای مؤثر در ارتقای مدیریت هزینه و حرکت شهرداری‌ها به سوی توسعه پایدار مورد توجه قرار گیرد.