پایداری مالی منجر به قابلیت پیش‌بینی سود آتی می‌شود. با استفاده از تئوری علامت‌دهی، شرکت‌ها از طریق پایداری مالی به فعالان بازار علامت می‌دهند، که این امر موجب شفافیت اطلاعاتی بیشتر می‌شود و بررسی علل مؤثر بر آن ظیر خوش‌بینی مدیریتی و سطح مسئولیت اجتماعی حائز اهمیت است. خوش‌بینی مدیریتی یک شمشیر دو لبه است: اگر با شفافیت اطلاعاتی و حاکمیت شرکتی قوی همراه باشد، می‌تواند رابطه سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی را در جهت رشد شرکت تقویت کند. اما در محیط‌های فاقد شفافیت، خوش‌بینیِ مدیران تنها منجر به هزینه‌های غیرضروری و کاهش تاب‌آوری مالی شرکت در برابر نوسانات اقتصادی می‌شود. بنابراین هدف این پژوهش بررسی رابطه سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی با نقش تعدیلی خوش‌بینی مدیریتی است. جامعه آماری پژوهش شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و نمونه مورد مطالعه، شامل 165 شرکت پذیرفته شده طی سال‌های 1399 تا 1403 است. روش پژوهش توصیفی و از نظر ارتباط بین متغیرها علی-همبستگی است و از نظر هدف کاربردی و از لحاظ رویداد، پس‌رویدادی است. برای پردازش و آزمون فرضیه‌ها از روش رگرسیونی و داده‌های تابلویی و همچنین مدل اثرات ثابت استفاده شده است. فرضیه‌های پژوهش نشان داد که سطح مسئولیت اجتماعی با پایداری مالی رابطه مثبت و معنا‌داری دارد و با توجه به منفی بودن ضریب متغیر تعدیل‌گر (خوش‌بینی مدیریتی و سطح مسئولیت اجتماعی) می‌توان نتیجه گرفت خوش‌بینی مدیریتی بر رابطه بین سطح مسئولیت اجتماعی و پایداری مالی تأثیری معکوس و معناداری دارد.