این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خودشیفتگی مدیران و خوانایی گزارشگری مالی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. در سال‌های اخیر، توجه پژوهشگران حوزه حسابداری و مالی به نقش ویژگی‌های رفتاری و روان‌شناختی مدیران در کیفیت گزارشگری مالی افزایش یافته است. در این میان، خودشیفتگی مدیران به عنوان یکی از ویژگی‌های شخصیتی مهم، می‌تواند بر نحوه افشا و ارائه اطلاعات مالی تأثیرگذار باشد. مدیران خودشیفته معمولاً تمایل دارند تصویری مثبت و برتر از عملکرد خود ارائه دهند و در برخی موارد ممکن است با استفاده از زبان پیچیده و مبهم در گزارش‌های مالی، برداشت استفاده‌کنندگان از اطلاعات را تحت تأثیر قرار دهند. از این رو، بررسی ارتباط میان خودشیفتگی مدیریتی و میزان خوانایی گزارشگری مالی می‌تواند به درک بهتر رفتارهای مدیریتی در فرآیند افشای اطلاعات کمک کند. جامعه آماری پژوهش شامل شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است که با استفاده از روش حذف سیستماتیک، تعداد 145 شرکت طی دوره زمانی 1397 تا 1403 به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در این تحقیق، خوانایی گزارشگری مالی با استفاده از شاخص فوگ به عنوان یکی از معیارهای رایج سنجش پیچیدگی متون مالی اندازه‌گیری شده است. همچنین خودشیفتگی مدیران با استفاده از شاخص‌های مبتنی بر رفتارهای مدیریتی از جمله سطح مخارج سرمایه‌ای و برخی معیارهای مرتبط با خوش‌بینی مدیریتی مورد سنجش قرار گرفته است. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش از روش رگرسیون چندمتغیره و داده‌های ترکیبی استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که بین خودشیفتگی مدیران و خوانایی گزارشگری مالی رابطه معناداری وجود دارد، به‌گونه‌ای که افزایش نشانه‌های خودشیفتگی در مدیران با کاهش خوانایی گزارش‌های مالی همراه است.