یکی از مهمترین ویژگی‌های اطلاعات متنی، نوع لحن آن می‌باشد. در حسابداری منظور از لحن، میزان مثبت و منفی بودن متن گزارش‌ها است. لحن گزارش‌های منتشر شده از سوی مدیران، با استفاده از واژگان و ترکیب کلمات مثبت و منفی مشخص می‌شود که به نوعی قصد مدیریت را در نحوه اطلاع‌رسانی به افراد برون سازمانی نشان می‌دهد. از این‌رو، اطلاعات متنی مورد استفاده مدیریت می‌تواند در نوع تصمیم اتخاذی سرمایه‌گذاران مؤثر واقع شود. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین بحران مالی شرکت و لحن بدبینانه گزارشگری مالی است. پژوهش حاضر از لحاظ نتایج اجرا کاربردی بوده و از بعد روش‌شناسی همبستگی و از لحاظ زمان انجام پژوهش از نوع علّی (پس رویدادی) می‌باشد. برای محاسبه لحن بدبینانه از روش داویس و تاماسوییت (2012) استفاده شده است. نمونه پژوهش حاضر شامل 136 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای سال‌های 1398 تا 1403 می‌باشد. برای آزمون فرضیه‌ پژوهش از رگرسیون چند متغیره با داده‌های ترکیبی استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌ نشان داد که بین بحران مالی شرکت و لحن بدبینانه گزارشگری مالی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارتی شرکت‌هایی که دچار بحران مالی شده‌اند، لحن گزارشگری مالی آنها بدبینانه می‌باشد.