کیفیت گزارشگری مالی یکی از متغیرهای کلیدی در ارزیابی عملکرد و شفافیت مالی شرکت‌ها است که تأثیر مستقیمی بر تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاران، مدیران و سایر ذی‌نفعان دارد. کیفیت بالای گزارشگری مالی باعث کاهش عدم اطمینان، افزایش قابلیت مقایسه و کمک به ارزیابی بهتر وضعیت مالی و عملکرد شرکت می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر برنامهریزی منابع سازمانی و کاربردهای فناوری اطلاعات بر کیفیت گزارشگری مالی به انجام رسیده است. پژوهش حاضر در طبقه بندی انواع پژوهش بر مبنای هدف، از نوع کاربردی میباشد و بر حسب روش گردآوری داده، پژوهشی توصیفی از نوع پیمایشی است. نمونه آماری پژوهش، شامل 108 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سال‌های 1398 تا 1403 میباشد. برای اندازه گیری کیفیت گزارشگری مالی از الگوی دیچو و دیچو (2002) استفاده شده است. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش از رگرسیون خطی چند متغیره استفاده شده است. نتایج نشان داد برنامه‌‌ریزی منابع سازمانی و کاربردهای فناوری اطلاعات بر کیفیت گزارشگری مالی تأثیر مثبت و معناداری دارند. به عبارتی استفاده از کاربردهای فناوری اطلاعات و برنامه‌ریزی منابع سازمانی موجب افزایش کیفیت گزارشگری مالی می‌شود.