این پژوهش با هدف اصلی، شناسایی و تحلیل عوامل کلیدی مؤثر بر شکست (یا تأخیر/انحراف از برنامه) در پروژه‌های عمرانی اجرا شده توسط شهرداری تبریز انجام شده است. در ادامه، تأثیر ساختار و فرهنگ یادگیری سازمانی به عنوان متغیری مداخله‌گر بر بهبود و ارتقاء توانمندی‌های مدیریتی در مواجهه با این چالش‌ها مورد سنجش قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی و از نظر روش جمع‌آوری داده‌ها، پیمایشی است. جامعه آماری شامل مدیران، کارشناسان و ذی‌نفعان کلیدی درگیر در پروژه‌های عمرانی شهرداری تبریز بوده و داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های استاندارد جمع‌آوری شده‌اند. برای تحلیل آماری، از نرم‌افزار آماری مناسب و به طور خاص، از آزمون T (T-Test) برای سنجش فرضیه‌ها استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که عواملی نظیر برنامه‌ریزی ناکافی، چالش‌های فنی-مهندسی، و ناکارآمدی در مدیریت تغییر، بیشترین سهم را در شکست پروژه‌ها دارند. همچنین، یافته‌ها تأیید می‌کنند که وجود الگوی قوی یادگیری سازمانی (شامل توانایی تبادل دانش و انطباق‌پذیری) ارتباط معناداری با افزایش ادراک شده از توانمندی‌های تیم مدیریت پروژه در حل مسئله و تصمیم‌گیری مؤثر دارد. در نتیجه، تقویت فرهنگ یادگیری سازمانی در شهرداری تبریز، نه تنها به عنوان یک مزیت کیفی، بلکه به عنوان یک عامل مؤثر آماری در کاهش ریسک و افزایش موفقیت پروژه‌های عمرانی عمل می‌کند؛ لذا پیشنهاد می‌شود سیاست‌های جذب، توسعه و به اشتراک‌گذاری دانش در ساختار سازمانی نهادینه شود.