شهرداری‌ها به‌عنوان نهادهای اصلی مدیریت شهری، نقش اساسی در تحقق توسعه پایدار، ارائه خدمات عمومی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایفا می‌کنند. با این حال، عملکرد بسیاری از شهرداری‌های کشور به‌ویژه در حوزه تأمین و مدیریت منابع درآمدی با چالش‌ها و آسیب‌های ساختاری مواجه است که این امر می‌تواند کارآمدی مدیریت شهری را تحت تأثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر، آسیب‌شناسی عملکرد شهرداری‌ها در ساختار مدیریت شهری با تأکید بر منابع درآمدی است که به‌صورت مطالعه موردی در شهرداری تبریز انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، معاونان، کارشناسان و کارکنان مرتبط با حوزه‌های مالی، بودجه، برنامه‌ریزی و درآمد شهرداری تبریز می‌باشد. داده‌های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شده و روایی آن از طریق نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفته است. تجزیه و تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی انجام شده و به‌منظور اولویت‌بندی و تعیین میزان اهمیت آسیب‌های شناسایی‌شده، از روش تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که وابستگی بالای شهرداری تبریز به درآمدهای ناپایدار، ضعف در تنوع‌بخشی به منابع درآمدی پایدار، نبود برنامه‌ریزی مالی بلندمدت و ناکارآمدی ساختارهای مدیریتی از مهم‌ترین آسیب‌های مؤثر بر عملکرد شهرداری محسوب می‌شوند. نتایج حاصل از تحلیل سلسله‌مراتبی بیانگر آن است که اصلاح نظام درآمدی و تقویت منابع پایدار، نقش تعیین‌کننده‌ای در بهبود عملکرد مالی و مدیریتی شهرداری دارد. در نهایت، پیشنهادهایی به‌منظور بهبود ساختار درآمدی و ارتقای کارآمدی مدیریت شهری در شهرداری تبریز ارائه شده است.