عملکرد مطلوب شهرداری‌ها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نهادهای عمومی محلی، نقش اساسی در توسعه شهری، ارتقای کیفیت خدمات عمومی و افزایش رضایت شهروندان ایفا می‌کند. در این میان، نحوه تأمین منابع مالی و مدیریت ریسک‌های مرتبط با آن، از عوامل کلیدی مؤثر بر عملکرد شهرداری‌ها به شمار می‌رود. وابستگی به منابع ناپایدار، استفاده نامناسب از ابزارهای تأمین مالی و ضعف در مدیریت ریسک می‌تواند عملکرد مالی و عملیاتی شهرداری‌ها را با چالش‌های جدی مواجه سازد. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر شیوه‌های تأمین مالی بر عملکرد شهرداری با نقش تعدیل‌گر مدیریت ریسک است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است و با رویکرد استنباطی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان رسمی، پیمانی و قراردادی شهرداری (به تعداد ۱۵٬۰۰۰ نفر) بوده است که بر اساس فرمول کوکران برای جوامع محدود، حجم نمونه ۳۷۵ نفر تعیین و به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد بوده که روایی آن با استفاده از روایی محتوایی و سازه و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار SmartPLS استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که شیوه‌های تأمین مالی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شهرداری دارند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که تأمین مالی از طریق جریان نقدینگی تأثیر قوی‌تری نسبت به استقراض بر عملکرد شهرداری دارد. علاوه بر این، مدیریت ریسک تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شهرداری داشته و به‌عنوان یک متغیر تعدیل‌گر، رابطه بین شیوه‌های تأمین مالی و عملکرد شهرداری را تقویت می‌کند. به‌عبارت‌دیگر، استفاده از شیوه‌های متنوع تأمین مالی در صورت استقرار نظام کارآمد مدیریت ریسک، می‌تواند به بهبود عملکرد مالی، عملیاتی و مدیریتی شهرداری منجر شود. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که عملکرد شهرداری‌ها صرفاً به میزان منابع مالی وابسته نیست، بلکه نحوه مدیریت ریسک‌های مرتبط با این منابع نقش تعیین‌کننده‌ای در اثربخشی آن‌ها دارد. یافته‌های پژوهش می‌تواند راهنمای مناسبی برای مدیران شهری و سیاست‌گذاران در جهت طراحی نظام‌های تأمین مالی پایدار و ارتقای عملکرد شهرداری‌ها باشد.