هدف این پژوهش بررسی تأثیر محدودیت‌های مالی بر تجدید ارائه صورت‌های مالی در شرکت‌های تولیدی پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ است. با توجه به ماهیت دووجهی متغیر وابسته (وقوع یا عدم وقوع تجدید ارائه صورت‌های مالی)، از مدل رگرسیون لجستیک برای آزمون فرضیه‌های پژوهش استفاده شده است. جامعه آماری شامل ۱۲۰ شرکت تولیدی بوده که داده‌های مورد نیاز آن‌ها از صورت‌های مالی حسابرسی‌شده استخراج شده است. محدودیت‌های مالی شرکت‌ها با استفاده از شاخص‌های مبتنی بر وضعیت نقدینگی و ساختار تأمین مالی اندازه‌گیری گردید. نتایج حاصل از برآورد مدل لجستیک نشان می‌دهد که محدودیت‌های مالی تأثیر مثبت و معناداری بر احتمال تجدید ارائه صورت‌های مالی دارد؛ به این معنا که با افزایش شدت محدودیت‌های مالی، احتمال بروز تجدید ارائه صورت‌های مالی افزایش می‌یابد. این یافته‌ها بیانگر آن است که فشارهای مالی می‌تواند زمینه‌ساز بروز خطاهای گزارشگری مالی یا افشای اصلاحات مالی در دوره‌های بعدی شود. نتایج این پژوهش می‌تواند برای سرمایه‌گذاران، حسابرسان و نهادهای ناظر در ارزیابی کیفیت گزارشگری مالی شرکت‌ها مفید واقع شود.