فعالیت‌های کوتاه بینانه دارای نتایج موقت مطلوبی هستند و پیامدهای منفی آن در بلندمدت نمایان می‌شود؛ زیرا بازارهای سرمایه قادر به درک صحیح پیامدهای کوتاه بینی در زمان وقوع نیستند. مدیران با نگرش کوتاه بین، زمانی که با سود کمتر از سود مورد انتظار مواجه می‌شوند ممکن است با قطع مخارج تحقیق و توسعه و بازاریابی این نقص را به‌طور موقت مرتفع سازند ولی در بلندمدت این نوع دست‌کاری‌ها مؤثر نخواهد بود. مدل‌های نظری نشان می‌دهد که کوته‌بینی مدیران می‌تواند اشکال مختلفی داشته و با توجه به شرایط و موقعیت‌های مختلف ایجاد شود. این پدیده می‌تواند در یک سرمایه‌گذاری کمتر از واقع در دارایی‌های بلندمدت، ارائه سرمایه‌گذاری بیشتر از واقع دارایی‌های کوتاه‌مدت و یا انتخاب پژوهش‌های خاص جهت انطباق با وضعیت بازار تظاهر یابد. از این ‌رو هدف پژوهش حاضر تأثیر فاکتورهای مالی بر کوته‌بینی مدیران در شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1390 تا 1397 و با نمونه مشتمل بر 120 شرکت هست. جهت آزمون فرضیه‌های پژوهش مدل رگرسیونی لجستیک و از داده‌های ترکیبی برای تجزیه‌وتحلیل استفاده گردید. یافته‌های نشان می‌دهد که بین فاکتور‌های مالی و کوته‌بینی مدیران رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. یعنی هرچقدر فاکتورهای مالی مثبت و قابل توجه باشند مدیران کمتر دیدکوتاه مدت دارند که این می‌تواند برای برنامه‌ریزی آتی شرکت نیز مثمر ثمر واقع شود.