طی دهه گذشته، افشای اطلاعات مدل‌های کسب‌وکار توسط نهادهای حرفه‌ای حسابداری مورد توجه قرار گرفته، لیکن در ایران این موضوع مغموم مانده و شرکت‌های ایرانی برای افشای این اطلاعات الگوی مشخصی ندارند. هدف از پژوهش حاضر، تبیین الگویی برای افشای داوطلبانه اطلاعات مالی و غیرمالی مدل‌های کسب‌وکار می‌باشد. پژوهش حاضراز لحاظ جهت‌گیری پژوهش، کاربردی است. جهت شاخص‌سازی افشای داوطلبانه اطلاعات مالی و غیرمالی مدل‌های کسب‌وکار از روش ساختار چند بُعدی استفاده شده است. برای اجرای این روش سه مرحله ایجاد شاخص، توسعه مقیاس و ارزیابی مقیاس انجام شد. بر اساس مطالعات کتابخانه‌ای و انجام مصاحبه با برخی از خبرگان، تعداد 36 شاخص در شش بُعد شناسایی شد. جامعه آماری پژوهش متشکل از اساتید دانشگاهی، مدیران اجرایی، حسابرسان و تحلیل‌گران مالی بوده که با استفاده از روش نمونه‌گیری کوکران، پرسشنامه‌ محقق ساخته در اختیار 286 نفر از کارشناسان گذاشته شد و مبنای تحلیل قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های استنباطی استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمون‌ دوجمله‌ای نشان داد که نظرهای موافق کارشناسان بسیار بیشتر از نظرهای مخالف بوده و پاسخ‌دهندگان نسبت به شاخص‌های تعیین شده با اطمینان بالایی اظهارنظر نموده‌اند و میزان اعتبار هر یک از شاخص‌های افشای داوطلبانه اطلاعات مدل‌های کسب‌وکار بر اساس آزمون تی تک نمونه‌ای بیشتر از حد متوسط بوده است. بعلاوه، نتایج آزمون فریدمن نشان داد که از بین شاخص‌های پیشنهاد شده، پیامدهای اقتصادی، تهیه صورت سود و زیان جداگانه و تلفیقی و افشای محرک‌های کلیدی درآمدهای عملیاتی مدل‌های کسب‌وکار از سطح اهمیت قابل توجهی برخوردار هستند. هم‌چنین، نتایج پژوهش می‌تواند نقش، اهمیت و رتبه شاخص‌های افشای داوطلبانه اطلاعات مالی و غیرمالی مدل‌های کسب‌وکار را برای مدیران و سیاست‌گذاران امر آشکار ساخته تا شرکت‌ها‌ را به افشای دقیق و صحیح این اطلاعات ترغیب نموده و زمینه‌های شفافیت بیشتر محیط اطلاعاتی را فراهم آورند.