پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مدیریت پروژه بر فرسودگی شغلی کارکنان و آزمون نقش میانجی توانمندسازی کارکنان در این رابطه، در پروژه‌های عمرانی شهرداری تبریز انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان پروژه‌های عمرانی شهرداری تبریز است و نمونه آماری با استفاده از روش‌های نمونه‌گیری مناسب تعیین خواهد شد. ابزار اصلی جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد شده سنجش متغیرهای پژوهش (مدیریت پروژه، توانمندسازی کارکنان، و فرسودگی شغلی) خواهد بود. داده‌های گردآوری شده به منظور آزمون مدل مفهومی و فرضیه‌ها، با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل خواهند شد. انتظار می‌رود نتایج نشان دهد که مدیریت پروژه تأثیر معناداری بر کاهش فرسودگی شغلی کارکنان دارد و این رابطه به طور جزئی یا کامل از طریق افزایش سطح توانمندسازی کارکنان میانجی‌گری می‌شود. این نتایج راهنمایی‌های عملی برای مدیران شهرداری تبریز جهت بهبود محیط کاری و کاهش فرسودگی شغلی در پروژه‌های عمرانی فراهم می‌آورد.