هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین نقش انعطاف‌پذیری زیرساخت‌های فناوری اطلاعات بر ارتقای تاب‌آوری سازمانی شهرداری تبریز در مواجهه با مخاطرات نوظهور شهری (مانند بحران‌های زیست‌محیطی، سایبری و اجتماعی) است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، کارشناسان فناوری اطلاعات و مسئولان ستاد مدیریت بحران در مناطق دهگانه شهرداری تبریز می‌باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعیین شده و داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد (برگرفته از مدل‌های زیرساخت فناوری اطلاعات “برد و ترنر” و تاب‌آوری سازمانی “مک‌مانوس”) جمع‌آوری می‌گردد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) استفاده می‌شود.انتظار می‌رود نتایج تحلیل آماری نشان‌دهنده تأثیر مثبت و معنادار ابعاد انعطاف‌پذیری فناوری اطلاعات (از جمله سازگاری، اتصال‌پذیری و قابلیت ماژولار بودن) بر توانمندی شهرداری در بازیابی سریع و انطباق با شرایط بحرانی باشد. نتایج این پژوهش می‌تواند به مدیران ارشد شهرداری تبریز کمک کند تا با سرمایه‌گذاری بر روی زیرساخت‌های منعطف فناوری اطلاعات، آمادگی سازمان را در برابر مخاطرات غیرقابل‌پیش‌بینی افزایش داده و تداوم ارائه خدمات شهری را تضمین نمایند.