در محیط پرتلاطم و پیچیده سازمان‌های عمومی، به‌ویژه شهرداری‌ها، توانایی انطباق با تغییرات محیطی و پاسخ‌گویی سریع به نیازهای ذی‌نفعان به یکی از الزامات اساسی موفقیت و بهبود عملکرد تبدیل شده است. در این میان، قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات به‌عنوان منبعی راهبردی می‌توانند نقش مهمی در شکل‌گیری انعطاف‌پذیری استراتژیک و در نهایت ارتقای عملکرد سازمانی ایفا کنند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات در شکل‌گیری انعطاف‌پذیری استراتژیک و بررسی پیامدهای عملکردی آن در شهرداری تبریز است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران، معاونان، رؤسای ادارات، کارشناسان ارشد و کارکنان دارای مسئولیت تصمیم‌گیری یا آشنایی با فرایندهای فناوری اطلاعات و برنامه‌ریزی استراتژیک در شهرداری تبریز می‌باشد. داده‌های موردنیاز از طریق پرسشنامه استاندارد و بومی‌سازی‌شده گردآوری شده و برای تحلیل داده‌ها از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم‌افزار SmartPLS استفاده شده است. روایی و پایایی ابزار پژوهش با استفاده از شاخص‌هایی نظیر روایی همگرا، روایی واگرا، پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات تأثیر مثبت و معناداری بر انعطاف‌پذیری استراتژیک دارند و انعطاف‌پذیری استراتژیک نیز به‌طور معناداری عملکرد سازمانی شهرداری تبریز را بهبود می‌بخشد. همچنین نتایج حاکی از آن است که انعطاف‌پذیری استراتژیک نقش میانجی مؤثری در رابطه بین قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات و عملکرد سازمانی ایفا می‌کند.