مطالعه حاضر باهدف تاثیر شیوه های توسعه کارکنان بر سرمایه انسانی و اجتماعی و عملکرد کنان با نقش میانجی مدیریت دانش انجام‌شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کارکنان شهرداری بابلسر که تعداد کارکنان 700 نفر می باشند؛ تشکیل می دهد. مطابق جدول مورگان حجم نمونه کارکنان 248 نفر تعیین و بر اساس روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‎ها، پرسشنامه‌ استاندارد می‎باشد که با طیف 5 ارزشی لیکرت سنجیده شده است. روایی محتوایی این پرسشنامه‌ها به تأیید خبرگان این حوزه از جمله استاد راهنما رسیده و میزان پایایی آن نیز بر اساس آزمون آلفای کرونباخ، استفاده از نرم‌افزار آماری برای علوم اجتماعی (spss) تعیین و با درصد بالایی (0.84) مورد تأیید قرارگرفته و تایید شده است. تحلیل داده‌های گردآوری‌شده به‌وسیله آمار توصیفی از طریق نرم‌افزار spss و آمار استنباطی از روش مدل‎سازی معادلات ساختاری (حداقل مربعات جزئی) و با استفاده از نرم‎افزار Smart Plsبررسی‌شده است. تأثیر فرضیه اول و دوم و... و هفتم به ترتیب با ضریب تأثیر 21/0 و 24/0 و 31/0 و 44/0 و 49/0 و 0.51 و 0.56 در سطح اطمینان 95% (ضریب خطای 5%) مورد ارزیابی قرار گرفته و تایید شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که شیوه های توسعه کارکنان با ضریب مسیر 0.56 بیشترین تأثیر را بر مدیریت دانش دارد و شیوه های توسعه کارکنان بر سرمایه اجتماعی با ضریب مسیر 0.21کمترین تأثیر را دارند.