در این مقاله به بررسی تأثیر کاهش الزامات گزارشگری بر کیفیت حسابرسی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۷ ساله (۱۳۹۵-۱۴۰۱) پرداخته شده است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و از نظر روش اجرا، توصیفی ـ همبستگی است. جامعه آماری شامل ۲۴۵ شرکت بود که با اعمال محدودیت‌هایی مانند سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند، پذیرش در بورس از سال ۱۳۹۲، عدم تغییر سال مالی، و حذف شرکت‌های سرمایه‌گذاری، واسطه‌گری و بانک‌ها، حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۱۵۰ شرکت تعیین شد. فرضیه تحقیق (تأثیر کاهش الزامات گزارشگری بر کیفیت حسابرسی) با ضریب کاهش الزامات گزارشگری ۰.۱۲۰۰ - و احتمال ۰.۰۱۴ تأیید شد، که حاکی از کاهش معنادار کیفیت حسابرسی است ( R-squared۰.۱۲۵). آزمون‌های جارک- برا و دوربین- واتسون نرمال بودن و عدم خودهمبستگی باقی‌مانده‌ها را تأیید کردند. این نتایج نشان می‌دهند که کاهش الزامات گزارشگری تأثیر منفی بر تلاش و کیفیت حسابرسی دارد، اما محافظه‌کاری حسابرس را به طور محدود افزایش می‌دهد. پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران با تقویت نظارت بر گزارشگری، از کاهش کیفیت حسابرسی جلوگیری کنند.