پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر ساختار سرمایه بر ارزش خدمات شهری انجام شده است. در این تحقیق، ساختار سرمایه در سه بعد درآمدهای پایدار، بدهی‌های مدیریت‌شده و مشارکت‌های عمومی–خصوصی بررسی شده و اثر آن بر ارزش خدمات شهری شامل کیفیت، سرعت، عدالت خدماتی و رضایت شهروندان تحلیل گردیده است. روش تحقیق کمی بوده و از مدل‌سازی معادلات ساختاری برای آزمون فرضیه‌ها استفاده شده است. نمونه پژوهش شامل ۳۸۴ نفر از کارشناسان و مدیران حوزه‌های مالی، درآمدی، برنامه‌ریزی و خدمات شهری شهرداری بوده است. نتایج نشان داد ساختار سرمایه اثر مثبت و معناداری بر ارزش خدمات شهری دارد (ضریب مسیر 0.67 و مقدار t برابر 9.12). این یافته بیان می‌کند که تقویت درآمدهای پایدار و استفاده از بدهی‌های مدیریت‌شده، نقش مهمی در ارتقای کیفیت و کارایی خدمات شهری دارد. همچنین نتایج نشان داد مشارکت‌های عمومی–خصوصی با وجود سهم کمتر در ساختار سرمایه، اثر غیرمستقیم قابل توجهی در افزایش نوآوری و توسعه زیرساخت‌های شهری دارند. این پژوهش نشان می‌دهد که ارزش خدمات شهری، بازتابی از قدرت مالی و توان برنامه‌ریزی شهرداری است و هرگونه ضعف در ساختار سرمایه، مستقیماً منجر به کاهش کیفیت خدمات ادراک‌شده توسط شهروندان خواهد شد. یافته‌ها با پژوهش‌های داخلی مانند امیری و همکاران (1404) و پژوهش‌های خارجی مانند لی و همکاران (2025)، جانسون و همکاران (2024) و فلاچر و همکاران (2023) همسو است.