هدف پژوهش: هدف این پژوهش بررسی تأثیر قدرت بازاری بانک بر سه پیامد کلیدی مالی شرکت‌ها شامل عملکرد مالی، هزینه‌های تأمین مالی و ساختار سرمایه در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است. این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر روش‌شناسی در چارچوب رویکرد توصیفی–پس‌رویدادی قرار دارد.
روش‌شناسی پژوهش: جامعه آماری شامل شرکت‌های کوچک و متوسط بورسی طی سال‌های ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ است که با روش حذف سیستماتیک و بر اساس دسترسی به اطلاعات کامل انتخاب شده‌اند. داده‌های موردنیاز پژوهش از صورت‌های مالی حسابرسی‌شده شرکت‌ها، گزارش‌های کدال و اطلاعات رسمی بانک مرکزی استخراج و پس از عملیاتی‌سازی متغیرها، با استفاده از رگرسیون داده‌های تابلویی و آزمون‌های تشخیصی مرتبط تحلیل شده‌اند.
یافته‌های پژوهش: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد قدرت بازاری بانک تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد عملیاتی شرکت‌ها (ROA) دارد، اما این اثر بر عملکرد مبتنی بر ارزش بازار (Q Tobin) معنادار نیست؛ امری که بیانگر نقش عملیاتی روابط بانکی و محدودیت انتقال این اثر به سطح ارزش‌گذاری بازار است. نتایج همچنین نشان داد قدرت بازاری بانک هزینه‌های تأمین مالی شرکت‌ها را به‌طور معناداری افزایش می‌دهد و حاکی از آن است که در ساختارهای بانکی متمرکز، شرکت‌ها با شرایط اعتباری سخت‌تر و نرخ‌های بهره بالاتر مواجه می‌شوند. در نهایت، بررسی ساختار سرمایه نشان داد بانک‌های دارای قدرت بازار بیشتر منجر به افزایش اهرم مالی شرکت‌ها می‌شوند، به‌گونه‌ای که وابستگی شرکت‌ها به بدهی را تقویت می‌کنند.
نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت روابط بانکی در تأمین مالی و تصمیمات سرمایه‌گذاری، نتایج این پژوهش می‌تواند برای سیاست‌گذاران، بانک‌ها و مدیران مالی شرکت‌ها در جهت بهبود کارایی عملیاتی، کاهش هزینه‌های مالی و طراحی ساختار سرمایه بهینه مورد استفاده قرار گیرد.