با توجه به اهمیت شفافیت و دقت در گزارشگری مالی و نقش روزافزون فناوری اطلاعات در بهبود فرآیندهای مالی، بررسی تأثیر پذیرش فناوری اطلاعات و ریسک حسابرسی بر کیفیت گزارشگری مالی از ضرورت بالایی برخوردار است. عدم مدیریت ریسک حسابرسی و استفاده ناکافی از فناوری‌های نوین می‌تواند منجر به کاهش دقت، افزایش خطا و کاهش اعتماد ذی‌نفعان به اطلاعات مالی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر پذیرش فناوری اطلاعات و ریسک حسابرسی بر گزارشگری مالی و همچنین نقش تعدیل‌کنندگی ریسک حسابرسی در رابطه میان پذیرش فناوری اطلاعات و گزارشگری مالی انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل حسابرسان موسسه های حسابرسی معتمد بورس اوراق بهادار می باشد بود که تعداد آن‌ها 112 نفر برآورد شد. روش نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی ساده و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد لیکرت پنج‌گزینه‌ای در سه ماهه اول سال 1404 گردآوری شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده پس از کدگذاری، با بهره‌گیری از نرم‌افزار SmartPLS و روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که پذیرش فناوری اطلاعات اثر مثبت و معناداری بر کیفیت گزارشگری مالی دارد و موجب ارتقای شفافیت، قابلیت اتکا و به‌موقع بودن اطلاعات مالی می‌شود. همچنین ریسک حسابرسی اثر منفی و معناداری بر گزارشگری مالی دارد و افزایش ریسک منجر به کاهش کیفیت و شفافیت گزارش‌ها می‌گردد. علاوه بر این، ریسک حسابرسی نقش تعدیل‌کننده‌ای در رابطه میان پذیرش فناوری اطلاعات و گزارشگری مالی ایفا می‌کند؛ به‌طوری که در شرایط ریسک پایین، اثر مثبت فناوری اطلاعات تقویت و در شرایط ریسک بالا کاهش می‌یابد. نتایج پژوهش تأکید می‌کند که بهره‌گیری از فناوری اطلاعات به‌تنهایی کافی نیست و مدیریت ریسک حسابرسی شرطی اساسی برای بهبود کیفیت گزارشگری مالی محسوب می‌شود.