هدف این پژوهش بررسی تأثیر ناکـارایی سرمایه‌گذاری بر عملکرد پایداری شرکت‌ها با در نظر گرفتن نقش تعدیل‌کننده عدم‌قطعیت سیاست اقتصادی است. ناکارایی سرمایه‌گذاری به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در تخصیص ناکارآمد منابع مالی، می‌تواند بر توانایی شرکت‌ها در تحقق اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی تأثیرگذار باشد. این مطالعه از روش تحلیل رگرسیون چندمتغیره و داده‌های پنل از شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس تهران طی دوره سال‌های 1394 تا 1403 و با نمونه مشتمل بر 120 شرکت استفاده کرده است. برای سنجش عملکرد پایداری، ۶۰ شاخص در سه بعد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی استخراج شد و با استفاده از متغیر موهومی بین صفر و یک اندازه‌گیری گردید. یافته‌ها نشان داد که ناکارایی سرمایه‌گذاری تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد پایداری دارد، به‌طوری که افزایش ناکارایی در تخصیص سرمایه موجب کاهش توان شرکت‌ها در اجرای پروژه‌های مسئولیت اجتماعی و محیط‌زیستی می‌شود. همچنین بررسی اثر تعدیل‌کننده عدم‌قطعیت سیاست اقتصادی نشان داد که در شرایط بالای عدم‌قطعیت، اثر منفی ناکارایی سرمایه‌گذاری بر عملکرد پایداری تشدید می‌شود. این نتیجه بیانگر اهمیت مدیریت کارآمد سرمایه و توجه ویژه به پروژه‌های پایداری حتی در شرایط نااطمینانی اقتصادی است. پژوهش حاضر به مدیران و سیاستگذاران توصیه می‌کند که با بهبود فرآیند سرمایه‌گذاری، افزایش شفافیت و تخصیص منابع بهینه، ضمن کاهش ناکارایی، عملکرد پایداری شرکت‌ها را تقویت نمایند. یافته‌های این مطالعه همچنین می‌تواند به‌عنوان مبنای تصمیم‌گیری در سیاست‌های اقتصادی و برنامه‌ریزی بلندمدت شرکت‌ها مورد استفاده قرار گیرد.