هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیل‌گر فرهنگ تصمیم‌گیری تحلیلی در ارتباط میان حسابداری دیجیتال و کیفیت تصمیم‌گیری با نقش میانجی کیفیت اطلاعات در بانک سپه استان تهران است. پژوهش به روش توصیفی-پیمایشی و بر اساس مدل معادلات ساختاری واریانس‌محور (PLS-SEM) انجام شده و جامعه آماری شامل ۵۱۱ نفر از کارکنان دارای پست‌های سازمانی مختلف در بانک سپه تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران، نمونه‌ای ۲۱۹ نفره انتخاب گردید. داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری و اعتبار روایی و پایایی ابزار با شاخص‌های AVE، قابلیت اطمینان مرکب و آلفای کرونباخ تأیید شد. نتایج آزمون‌های توصیفی نشان داد بیشترین فراوانی متعلق به گروه سنی ۳۱ تا ۴۰ سال و سطح تحصیلات کارشناسی بود و همچنین غالب شرکت‌کنندگان دارای سابقه کاری ۱۰ تا ۱۵ سال و رشته تحصیلی حسابداری بودند. یافته‌ها نشان داد تمام متغیرهای مدل پژوهش از توزیع نرمال تبعیت نمی‌کنند، لذا تحلیل و آزمون فرضیات با رویکرد PLS صورت گرفت. نتایج مدل نشان داد کیفیت داده‌ها، کیفیت سیستم و کیفیت اطلاعات همگی اثر مثبت و معناداری بر کیفیت تصمیم‌گیری دارند و کیفیت اطلاعات نقش میانجیگری معناداری در روابط میان کیفیت داده و سیستم با کیفیت تصمیم‌گیری ایفا می‌کند. همچنین، فرهنگ تصمیم‌گیری تحلیلی نیز رابطه بین کیفیت اطلاعات و تصمیم‌گیری را به طور معنادار تعدیل می‌نماید. شاخص‌های برازش مدل چون SRMR، R² و Q² همگی کفایت و مطلوبیت مدل مفهومی را تایید کردند. پژوهش حاضر با ارائه شواهد تجربی، بر اهمیت ارتقای کیفیت داده، اطلاعات و سیستم‌های حسابداری دیجیتال بانک‌ها و تقویت فرهنگ تصمیم‌گیری تحلیلی در بهبود فرآیندهای تصمیم‌سازی در سازمان‌های مالی دولتی تأکید دارد.