فقر انرژی یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر رشد اقتصادی کشورها به شمار می‌رود. در کشورهای عضو منا (MENA)، سطح دسترسی به انرژی و هزینه‌های مرتبط با آن می‌تواند مسیر توسعه اقتصادی را تعیین کند. تبیین ارتباط میان فقر انرژی و رشد اقتصادی، به دولت‌ها کمک می‌کند تا سیاست‌های مؤثرتری در حوزه انرژی تدوین کنند. از این‌رو، پژوهش حاضر به بررسی رابطه فقر انرژی و رشد اقتصادی در 14 کشور عضو منا طی دوره زمانی 2010 تا 2022 با تمرکز ویژه بر تحلیل اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت این رابطه می‌پردازد.
روش تحقیق به صورت کمی بوده و از داده‌های سالانه کشورهای مورد مطالعه استفاده شده است. برای تحلیل داده‌ها، از الگوهای برداری خودرگرسیونی پانلی (PVAR) و حداقل مربعات معمولی کاملاً اصلاح‌شده (FMOLS) بهره گرفته شده است. همچنین، اثرات شوک‌های ناگهانی در متغیرهای فقر انرژی، آموزش، نرخ تورم و نرخ بیکاری بر رشد اقتصادی، از طریق توابع عکس‌العمل آنی و تجزیه واریانس خطاها بررسی شده است.
نتایج نشان می‌دهد که یک شوک ناگهانی در فقر انرژی در کوتاه‌مدت رشد اقتصادی را طی دو سال ابتدایی افزایش می‌دهد، اما این اثر از سال سوم به بعد کاهش یافته و در سال ششم کاملاً خنثی می‌شود. در بلندمدت، فقر انرژی اثر منفی و معناداری بر رشد اقتصادی دارد؛ به طوری که یک درصد افزایش در شاخص فقر انرژی موجب کاهش 0.811 درصدی رشد اقتصادی می‌شود. همچنین شوک‌های ناشی از افزایش آموزش، تورم و نرخ بیکاری نیز آثار منفی و معناداری بر رشد اقتصادی بر جای گذاشته‌اند. در نهایت، یافته‌ها بر لزوم مدیریت صحیح مخارج انرژی، سرمایه‌گذاری هدفمند در آموزش، کنترل نرخ تورم و اصلاح بازار کار جهت دستیابی به رشد اقتصادی پایدار در منطقه منا تأکید می‌کنند.