این تحقیق به بررسی تأثیر کیفیت گزارشگری مالی بر رابطه بین بدهی‌های تجاری و چسبندگی هزینه‌ها در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس تهران می‌پردازد. هدف اصلی این مطالعه تحلیل چگونگی تأثیر بدهی‌های تجاری بر چسبندگی هزینه‌ها با توجه به کیفیت گزارشگری مالی است. در این راستا، دو فرضیه اصلی مطرح شد: فرضیه اول تأکید داشت بر اینکه کیفیت گزارشگری مالی تأثیر معناداری بر رابطه بین بدهی‌های تجاری و چسبندگی هزینه‌ها دارد، و فرضیه دوم بیان می‌کند که بدهی‌های تجاری به‌طور مستقیم با چسبندگی هزینه‌ها ارتباط دارند.برای آزمون فرضیه‌ها از مدل رگرسیون پنل دیتا با استفاده از نرم‌افزار EViews و داده‌های 6 ساله (1386-1402) برای شرکتهای پذیرفته‌شده در بورس تهران استفاده شد. قبل از تحلیل رگرسیون، آزمون‌های آمار توصیفی، آزمون چاو آزمون هاسمن ، آزمون نرمال بودن و آزمون دوربین-واتسون انجام شد.نتایج آزمون‌ها نشان داد که مدل اثر ثابت برای تحلیل داده‌ها مناسب است و کیفیت گزارشگری مالی به‌طور معناداری رابطه بین بدهی‌های تجاری و چسبندگی هزینه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، نتایج نشان داد که بدهی‌های تجاری به‌طور مستقیم با چسبندگی هزینه‌ها ارتباط دارند. این نتایج با مطالعات پیشین همخوانی دارند و اهمیت گزارشگری مالی شفاف و مؤثر در کاهش چسبندگی هزینه‌ها و بهبود مدیریت بدهی‌ها را تأکید می‌کنند.