از دیرباز وجه‌نقد به لحاظ عینیت آن به‌عنوان شاخصی از تداوم فعالیت و توانایی شرکت در انجام عملیات بدون مواجهه با مشکلات مالی و نیز به‌عنوان ابزاری جهت بهره‌برداری از فرصت‌های رشد و سرمایه‌گذاری سودآور، مورد توجه استفاده‌کنندگان از صورت‌های مالی قرار داشته است. ایجاد توازن بین وجوه‌نقد موجود و نیازهای نقدی یکی از مهمترین عوامل سلامت اقتصادی واحدهای تجاری و تداوم فعالیت آن‌هاست. هدف این پژوهش مطالعه تأثیر هزینه‌های نمایندگی بر رابطه بین عدم اطمینان اقتصادی و سطح نگه‌داشت وجه‌نقد است. جامعه آماری پژوهش شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و نمونه مورد مطالعه، شامل 152 شرکت پذیرفته شده طی سال‌های 1397 تا 1401 است. روش پژوهش توصیفی و از نظر ارتباط بین متغیرها ترکیبی از علی-همبستگی است و از نظر هدف کاربردی است. برای پردازش و آزمون فرضیه‌ها از روش رگرسیونی و داده‌های تابلویی و همچنین مدل اثرات ثابت استفاده شده است. نتایج به‌دست آمده حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که هزینه‌های نمایندگی بر رابطه بین عدم اطمینان اقتصادی و سطح نگه‌داشت وجه‌نقد تأثیر مثبت و معناداری دارد.