در دهه‌های اخیر، مفهوم مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها به عنوان یک موضوع کلیدی در حوزه کسب و کارها و سیاست‌های آنها به تدریج به توجه عمومی رسیده است. مسئولیت‌پذیری اجتماعی به معنای تعهد شرکت‌ها نسبت به ارائه اثرات مثبت بر جامعه و محیط زیست است و شامل عملکرد اخلاقی، حفظ حقوق انسانی، حفاظت از محیط زیست و مشارکت فعال در توسعه اجتماعی است. یکی از جوانب مهم مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها، سیاست سود تقسیمی آنها است. سیاست سود تقسیمی به توزیع سودهای حاصل از عملکرد شرکت بین سهامداران و سایر ذینفعان می‌پردازد. این سیاست می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر روند توسعه اقتصادی و اجتماعی داشته باشد و در نهایت بر تصمیم‌گیری‌های سیاسی و اقتصادی تأثیر بگذارد. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر سود تقسیمی در شرکت‌هایی با مسئولیت اجتماعی بالا و پایین (مورد مطالعه: شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران) است. پژوهش حاضر از جنبه هدف، از نوع کاربردی به‌شمار می‌رود و همچنین از نوع پژوهش‌های همبستگی است. جامعه‌ آماری‌ این‌ پژوهش‌ تمامی‌ شرکت‌های‌ پذیرفته‌ شده دربورس اوراق بهادارتهران در بین‌ سال‌های‌ 1396 تا 1400 بوده و نمونه‌آماری‌ به‌ روش حذف سیستماتیک و بعد از مدنظر قرار دادن کلیه معیارها، تعداد 118 شرکت به‌عنوان جامعه غربالگری شده باقیماندند که همه آن‌ها به‌عنوان نمونه انتخاب‌شده‌اند. ازاین‌رو مشاهدات پژوهش حاضر طی بازه زمانی 1396 لغایت 1400 به 595 سال- شرکت رسید. جهت گردآوری داده‌ها از اطلاعات موجود در نر‌م‌افزار ره‌آورد نوین و بررسی صور‌ت‌های مالی شرکت‌های با مراجعه به سایت رسمی‌ بورس استفاده شده است. همچنین در تحقیق حاضر روش آماری استفاده شده به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، روش رگرسیون چند متغیره با استفاده از داده‌های ترکیبی است. لذا نرم افزار استفاده شده نیز نرم افزار EVEIWS است که قابلیت چنین تجزیه و تحلیلی را دارا می‌باشد. نتایج به دست آمده از تحلیل فرضیه‌ها نشان داد که شرکت‌هایی با مسئولیت‌پذیری اجتماعی بالا سود تقسیمی بیشتری نسبت به شرکت‌های با مسئولیت پذیری اجتماعی پایین دارند. همچنین سیاست سود تقسیمی در شرکت‌هایی که مسئولیت اجتماعی بالاتری نسبت به شرکت‌هایی که مسئولیت اجتماعی کمتری دارند با ثبات‌تر است.