1
استادیار گروه حسابداری، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران.
2
کارشناسی ارشد حسابرسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده
ریسک شرکت از عوامل مختلفی تاثیر می پذیرد. یکی از مهم ترین عواملی که می تواند ریسک یک شرکت را تحت تاثیر قرار دهد، شرایط محیط فعالیت شرکت است. در شرایط عدم اطمینان و ناپایداری سیاسی و اجتماعی، ریسک شرکت به شدت افزایش پیدا می کند. ریسک به معنی ناتوانی در پیش بینی آینده است. هرچه عدم اطمینان بیشتر باشد، ریسک شرکت نیز بیشتر است. از این رو، هدف پژوهش حاضر اثر رابطه بین تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت با توجه به نقش سهامداران فعال ( نهادی) است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت تحلیلی میباشد. برای جمعآوری دادههای آن از صورتهای مالی شرکتهای بورس اوراق بهادار تهران و برای تحلیل آن ها از نرم افزار ایویوز نسخه 10 استفادهشده است. نمونه آماری پژوهش 105 شرکت از شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1395 الی 1401 میباشد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی منجر به افزایش ریسک شرکت می گردد. همچنین سهامداران نهادی منجر به تضعیف رابطه بین مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت می گردد.
جلیلی,صابر , ابراهیمی مقدم,مهدی و نظری حسینی,سیدحسین . (1403). رابطه بین تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت با توجه به نقش سهامداران نهادی. چشم انداز حسابداری و مدیریت, 7(94), 160-171.
MLA
جلیلی,صابر , , ابراهیمی مقدم,مهدی , و نظری حسینی,سیدحسین . "رابطه بین تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت با توجه به نقش سهامداران نهادی", چشم انداز حسابداری و مدیریت, 7, 94, 1403, 160-171.
HARVARD
جلیلی صابر, ابراهیمی مقدم مهدی, نظری حسینی سیدحسین. (1403). 'رابطه بین تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت با توجه به نقش سهامداران نهادی', چشم انداز حسابداری و مدیریت, 7(94), pp. 160-171.
CHICAGO
صابر جلیلی, مهدی ابراهیمی مقدم و سیدحسین نظری حسینی, "رابطه بین تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت با توجه به نقش سهامداران نهادی," چشم انداز حسابداری و مدیریت, 7 94 (1403): 160-171,
VANCOUVER
جلیلی صابر, ابراهیمی مقدم مهدی, نظری حسینی سیدحسین. رابطه بین تفاوت مالیات تشخیصی و ابرازی و ریسک شرکت با توجه به نقش سهامداران نهادی. چشم انداز حسابداری و مدیریت, 1403; 7(94): 160-171.
