این پژوهش به بررسی نقش تعدیلی هزینه‌های سیاسی بر رابطه بین اجرای استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی و شکاف مالیاتی در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی 1392 تا 1401 با استفاده از اطلاعات 155 شرکت منتخب پرداخته است. آزمون فرضیه‌ها از طریق رگرسیون چندگانه و به روش حداقل مربعات تعمیم یافته تخمین زده شد. نتایج نشان داد که اجرای استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی بر شکاف مالیاتی تاثیر منفی و معنی‌داری دارد به نحوی که با اجرای این استانداردها میزان شکاف مالیاتی کمتر شده است. بر اساس تئوری نمایندگی و تئوری ذینفعان استفاده از استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی به عنوان مبنایی برای محاسبه درآمد مشمول مالیات، موجب حفظ سطح بالای انطباق بین سود حسابداری و سود مشمول مالیات شده که این مساله باعث کاهش اختلاف بین سود حسابداری و سود مشمول مالیات می‌شود . همچنین نتایج نشان داد که هزینه‌های سیاسی رابطه بین اجرای استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی و شکاف مالیاتی را تعدیل نموده و از شدت آن کم می‌کند. به عبارتی مطابق فرضیه هزینه سیاسی، شرکت‌هایی که دارای هزینه‌های سیاسی هستند تمایل کمتری به پرداخت مالیات دارند. به عبارتی شرکت‌های بزرگتر از نظر دارایی و تجهیزات به دلیل داشتن منابع بیشتر و عملیات وسیع‌تر ، به دلیل اینکه هزینه‌های فرصت را در محاسبه سود خالص وارد نمی‌کنند، به طور میانگین سود بالاتری گزارش می‌کنند لذا به دنبال راه‌هایی برای کاهش مالیات پرداختی خود هستند. در نتیجه مدیران این شرکت‌ها روش‌های حسابداری را انتخاب می‌کنند که پرداخت مالیات را به تعویق بیاندازند.