نیاز به ارتباط از جمله نیازهای اساسی انسان است. در ارتباطات برخی از افراد بسیار موفق هستند و دیگران هم دوست دارند با آن ها ارتباط برقرار کنند. طبق مطالعات روانشناسی خانواده چنین افرادی به راحتی با دیگران ارتباط برقرار ی کنند و احساسات خود را به راحتی بیان می کنند و رفتارهای همراه با احترام دارند‌. نظر به اهمیت این موضوع؛ محقق در پژوهش فعلی به بررسی رابطه میان مهارت‌های گفتگو و سبکهای ارتباطی در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش‌آموز پرداخت. این پژوهش از نظر هدف؛ کاربردی و از نظر شیوه انجام کار توصیفی – پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر عبارتست از کلیه والدین دانش آموزان شهرستان اشتهارد در سال تحصیلی 1402-1403 بوده و تعداد آنها که بر اساس نمونه گیری تصادفی انتخاب شده بودند؛ 402 نفر می‌باشد. یافته‌ها بیان داشت رابطه مثبت و معناداری میان مهارت‌های گفتگو در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش‌آموز وجود داشته و رابطه مثبت و معناداری میان سبکهای ارتباطی در خانواده با بهبود تربیت فرزندان دانش‌آموز وجود دارد.