نظام حســابداری و گزارشــگری مالی از یک‌سو ابزاری برای ادای مســئولیت پاسخگویی مقامات منتخب مردم و از سوی دیگر به‌عنوان ابــزاری برای ارزیابی مســئولیت پاســخگویی مقامــات منتخب که از طریق شهروندان صورت می‌گیرد، عمل می‌کند. پاسخگویی و شفافیت اطلاعات مالی در دستیابی به اصلاحات موردنیاز برای شهروندان کشور (به‌عنوان ذینفعان خارجی) که توسط رهبران سازمان و کارمندان دولت (به‌عنوان ذینفعان داخلی) هدایت می‌شود، قابل‌توجه است. هدف از این پژوهش بررسی نقش پاسخگویی در تعیین رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و عملکرد سازمان‎های عمومی است. روش تحقیق از نوع توصیفی و پیمایشی و ازنظر هدف، از نوع کاربردی است. اطلاعات لازم برای تحقیق، از طریق مطالعه مبانی نظری و پرسشنامه‌ای به حجم 140 نفر به‌دست‌آمده است که به شیوه تصادفی در میان حسابداران مؤسسات و دستگاه‌های اجرایی دولتی در سطح کشور در سال 1400 توزیع شد و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از تکنیک PLS استفاده‌شده است. نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که کیفیت گزارشگری مالی بر عملکرد و پاسخگویی تأثیر معنادار و مثبتی دارد؛ پاسخگویی بر عملکرد تأثیر مثبت و معنی‌دار دارد و همچنین پاسخگویی بر رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و عملکرد نقش میانجی دارد.