سعید شیپوریان چشم انداز حسابداری و مدیریت 2645-4572 9 114 2026 05 22 Investigating the relationship between organizational pessimism and employee performance, job self-efficacy, and perceived organizational support (Statistical population of elementary school teachers in Kashmar city) بررسی رابطه بدبینی سازمانی با عملکرد کارکنان، خودکارآمدی شغلی و حمایت سازمانی ادراک شده (جامعه آماری آموزگاران ابتدایی شهرستان کاشمر) 114 127 247400 FA مهدی کفاش استادیار گروه علوم تربیتی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. سمیرا صابری دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. محبوبه یحیی زاده دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. امیرمسعود رجب زاده کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. Journal Article 2026 06 15 The aim of the present study was to investigate the role of organizational pessimism in predicting job performance, job self-efficacy, and perceived organizational support. Organizational pessimism, as a pervasive negative attitude, can have destructive consequences on various dimensions of employees' professional lives, which were analyzed in this study. The methodology of this study is descriptive-correlational in nature. Data collection tools included standard questionnaires of organizational pessimism, job performance, self-efficacy, and perceived organizational support. Data analysis was performed using Pearson's correlation coefficient and stepwise regression analysis. The results showed that there is a negative and significant relationship between organizational pessimism and all three variables of job performance, job self-efficacy, and perceived organizational support. (P < 0.05) Among the three dimensions of pessimism, the behavioral pessimism dimension showed the strongest negative relationship with all dependent variables and alone was able to explain a significant part of the variance in job performance. Research findings confirm that organizational pessimism, especially at the behavioral level, is a serious detractor for individual and organizational effectiveness. The weakening of self-efficacy and the erosion of the sense of organizational support due to pessimism create a negative cycle that leads to a decline in job performance. Therefore, managing pessimistic attitudes is an undeniable necessity for maintaining human capital. هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بدبینی سازمانی در پیش‌بینی عملکرد شغلی، خودکارآمدی شغلی و حمایت سازمانی ادراک‌شده انجام شد. بدبینی سازمانی به عنوان یک نگرش منفی فراگیر، می‌تواند پیامدهای مخربی بر ابعاد مختلف حیات حرفه‌ای کارکنان داشته باشد که در این مطالعه مورد واکاوی قرار گرفت. روش‌شناسی این تحقیق از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی است. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های استاندارد بدبینی سازمانی، عملکرد شغلی، خودکارآمدی و حمایت سازمانی ادراک‌شده بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که بین بدبینی سازمانی و هر سه متغیر عملکرد شغلی، خودکارآمدی شغلی و حمایت سازمانی ادراک‌شده، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. (P < 0.05) در میان ابعاد سه‌گانه بدبینی، بعد بدبینی رفتاری قوی‌ترین رابطه منفی را با تمامی متغیرهای وابسته نشان داد و به تنهایی توانست بخشی معنادار از واریانس عملکرد شغلی را تبیین کند. یافته‌های پژوهش تأیید می‌کند که بدبینی سازمانی، به‌ویژه در لایه رفتاری، یک عامل کاهنده جدی برای اثربخشی فردی و سازمانی است. تضعیف خودکارآمدی و فرسایش احساس حمایت سازمانی در اثر بدبینی، چرخه‌ای منفی ایجاد می‌کند که منجر به افت عملکرد شغلی می‌گردد. از این رو، مدیریت نگرش‌های بدبینانه برای حفظ سرمایه انسانی ضرورتی انکارناپذیر است. https://www.jamv.ir/article_247400_2618f9758bd5016460a85922bbad35e7.pdf