مدیریت مؤثر تغییرات یکی از چالش‌برانگیزترین ابعاد در اجرای موفقیت‌آمیز پروژه‌های عمرانی شهری، به‌ویژه در کلان‌شهری مانند تبریز، محسوب می‌شود؛ زیرا تغییرات ناخواسته یا برنامه‌ریزی نشده می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌ها، تأخیر در برنامه زمانی و کاهش کیفیت خروجی پروژه گردد. این پژوهش با هدف شناسایی، دسته‌بندی و اولویت‌بندی عوامل حیاتی موفقیت در مدیریت تغییرات پروژه‌های عمرانی شهرداری تبریز انجام شده است. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش، ترکیبی از مطالعات کتابخانه‌ای و تکنیک تصمیم‌گیری چندمعیاره AHP فازی است. در فاز اول، عوامل تأثیرگذار بر مدیریت تغییرات (شامل ابعاد فنی، سازمانی، مدیریتی و محیطی) از طریق مرور ادبیات تخصصی و مصاحبه با خبرگان استخراج و در یک ساختار سلسله مراتبی طبقه‌بندی شدند. در فاز دوم، با استفاده از مقایسات زوجی فازی میان معیارها و زیرمعیارها، وزن نسبی هر عامل توسط خبرگان (مدیران، کارشناسان فنی و مشاوران پروژه‌های عمرانی شهرداری تبریز) تعیین گردید. نتایج حاصل از اوزان‌دهی فازی، عوامل کلیدی را که بیشترین تأثیر را بر تسهیل یا ممانعت از مدیریت تغییرات دارند، مشخص می‌سازد و چارچوبی عملیاتی برای شهرداری تبریز فراهم می‌کند تا منابع و توجه مدیریتی خود را بر مهم‌ترین نقاط اهرمی متمرکز سازد. در نهایت، یافته‌ها بر اهمیت حیاتی انعطاف‌پذیری در برنامه‌ریزی اولیه و مکانیزم‌های ارتباطی شفاف در کاهش اثرات منفی تغییرات تأکید دارد.