در محیط پویا و پیچیده مدیریت شهری، بهره‌گیری مؤثر از قابلیت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات به یکی از عوامل تعیین‌کننده در بهبود تصمیم‌گیری و عملکرد سازمانی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ارتقای تصمیم‌گیری مدیریتی و عملکرد سازمانی شهرداری تبریز انجام شده است. طرح پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی و کاربردی بوده و جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان حوزه‌های فناوری اطلاعات و برنامه‌ریزی شهرداری تبریز است. نمونه‌گیری به صورت تصادفی طبقه‌ای انجام و داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته، بر اساس مؤلفه‌های قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات (قابلیت‌های حسگری، یادگیری، یکپارچه‌سازی و بازپیکربندی)، تصمیم‌گیری مدیریتی و عملکرد سازمانی جمع‌آوری شده‌اند. جهت آزمون الگوی مفهومی و روابط بین متغیرها از نرم‌افزار AMOS و روش مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شده است. نتایج تحلیل نشان داد که قابلیت‌های پویای فناوری اطلاعات و ارتباطات تأثیر مثبت و معناداری بر فرآیند تصمیم‌گیری مدیران دارد و از طریق این متغیر میانجی، اثر قابل توجهی بر بهبود عملکرد سازمانی شهرداری تبریز برجای می‌گذارد. بر این اساس، تقویت قابلیت‌های پویا در حوزه فناوری اطلاعات شامل یادگیری سازمانی فناوری، یکپارچه‌سازی سیستم‌ها و انعطاف‌پذیری زیرساخت‌های ارتباطی می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای تصمیم‌گیری‌های اثربخش و افزایش کارایی سازمانی در مدیریت شهری باشد. یافته‌های پژوهش، راهکارهای عملی برای سیاست‌گذاران و مدیران شهری جهت توسعه نظام تصمیم‌گیری مبتنی بر فناوری و بهبود عملکرد کلان شهرداری ارائه می‌کند.